Բանիմաց մարդկանց` շատ ասելիք չունեմ: Ըստ իմ դեդուկտիվ մեթոդի վերլուծության... Ուղղակի` պետք է հիշել, որ Եգիպտոսի հեղափոխությունը ծագեց անսպասելի, քանի որ զարգանում էր թաքուն եւ մեծամասամբ իրականանում էր ոչ թե հայտնի քաղաքական գործիչների միջոցով, այլ քաղաքացիական խմբակների:
Պարզվում է` Այդ երկրում կան մարդկային ռեսուրսներ ունեցող անհայտ «քաղաքացիներ» որոնք ուղղորդում են այն` այնպես ինչպես հարկ են համարում: Հայտնի է` Մարդկային ռեսուրսը մնում է մարդկային ռեսոուրս: Հաճախ կապ չունի թե ֆուտբոլային է խմբակը թե քաղաքական: Շատ դեպքերում մեկը մյուսի տեղն էլ են օգտագործում` ինչպես հարմար է: Օրինակ` մեզ հայերիս դեռ ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանից է հայտնի դա` զավոդների պետերն էին թելադրում թե ում պիտի ընտրեն նախագահ կամ պատգամավոր..., հետո` այդ դերը ստանձնեցին ցեխավիկները... Իդեպ` այդպիսի ուժի ու իշխանության տերերը համարյա թե երբեք մի բնագաբառով չեն բավարարվում: Առաջին հերթին` ցանկացած լիդերի համար չափազանց ձանձրալի է պարապ նստելը եւ «չստեղծագործելը»: երկրորդն էլ` կառավարելու եւ իշխելու ցանկությունը ընդարձակվել է պահանջում, իսկ պետ-ենթակա հերարխիկ համակարգով խմբակները միշտ «մարզանքներ» են ուզում, հակառակ դեպքում` կքանդվեն:
Փառքը` այնպիսի մի աշխատավարձ է, որը երբեք չի բավականացնում ու բավարարում` նրա կարիքը ավելի ու ավելի են զգում: Սակայն այդ աշխատավարձի ցածր լինելու դեպքում էլ գրեթե ոչ ոք չի հեռանում
| 
